Wat is taekwondo?
Taekwondo is een stijlvolle en veelzijdige vechtsport. Een snelle sport. Maar vooral een sport met toekomst.
In Azië maar ook in Europa neemt de populariteit van taekwondo steeds verder toe. Zowel mannen als vrouwen, jongeren als ouderen beleven veel plezier aan taekwondo.
Een sport die op alle niveaus aantrekkelijk is. Voor de recreant, voor de wedstrijdsporter, maar ook voor de topsporter.
Taekwondo betekent letterlijk “manier van de voet en de vuist”, maar het accent ligt op de voeten en de benen.
Een goede uitvoering vereist de nodige inspanningen.
Taekwondo leent zich dan ook uitstekend voor het verbeteren van de lichamelijke conditie én het zelfvertrouwen.
Iedereen kan de taekwondo-technieken leren en in de praktijk beoefenen. Nederland telt inmiddels circa 11.000 enthousiaste beoefenaars.
In het jaar 2000 krijgt taekwondo de Olympische status.
Hiermee bereikt de sport, die een rijke historie kent, een belangrijke mijlpaal.
Taekwondo, olympische discipline
Op de olympische spelen van Sydney 2000, was het sparren (het vrije gevecht) voor het eerst een officiële discipline. Het competitiereglement voorzag 4 gewichtsklassen voor de heren, en 4 voor de dames. Laurence Rase was de eerste Belgische deelneemster die gekwalificeerd werd voor de Olympische Spelen van Athene 2004.
Training
Taekwondotraining omvat de volgende onderdelen:
- Techniektraining: standen, trappen, stoten en weringen (blokkeringen)
- Stijlvormen (Tul of Poomsee): uitvoering van technieken, volgens een vastgestelde volgorde (vaste vormen)
- Sparren (Matsogi of Kyorugi): één-, twee- en driestapsparren, vrij sparren, gearrangeerd sparren en het traditionele sparren.
- Breektesten (Kyok of Gye-pa) het breken van planken en dergelijke, door middel van van tevoren bepaalde taekwondotechnieken. Hierbij is vooral de snelheid van belang en niet zozeer de kracht.
- Zelfverdediging (Ho shin sul): het nabootsen van de realiteit, waarbij ook geoefend wordt zich te bevrijden uit verwurgingen, armklemmen, omklemmingen, afweren van aanvallen met een mes, korte en lange stok e.d.
Materiaal
Tijdens de training draagt de taekwondo-beoefenaar een zogenaamde dobok (도복). De taekwondo-dobok is deels afgeleid van de traditionele Koreaanse hanbok (한복) . Om de middel draagt de taekwondobeoefenaar een band, ti (띠) genaamd.
Tijdens WTF sparring wedstrijden is het vooral de hogu, borstbeschermer (pantser), van de spelers die meteen in het oog springt. De blauwe hogu wordt aangeduid met de chong (청) en de rode hogu met hong (홍). De hoofdbeschermer wordt officieel een morri bohodae (머기 보호대) genoemd, maar wordt tegenwoordig ook door Koreanen aangeduid als headgear (헤드기어).
Doelstellingen van het Taekwon-Do
- Hoffelijkheid: Beleefd zijn tegen elkaar, eerlijk zijn, respect tonen voor de leraar en voor mensen die ouder zijn dan jezelf.
- Integriteit. In het Taekwon-Do zijn eerlijkheid en oprechtheid heel belangrijk.
- Doorzettingsvermogen.
- Zelfbeheersing. Dit is heel belangrijk bij Taekwon-Do, zowel binnen als buiten de dojang (도장).
- Enorme geestkracht. Een oprechte Taekwon-Do student moet zich inzetten voor vrede en rechtvaardigheid en zich niet laten afschrikken.
- Concentratie. Het begrip Jip-Joong wat geconcentreerde kracht betekent verwoordt dit. Het wijst op de concentratie van die spieren, voor de beweging naar het doel, in een korte tijd. Hierbij bewegen de heup en buik eerder dan de ledematen. De beweging is ‘lateraal’ (zijwaarts) en verticaal. De concentratie van die spieren voor ontspannen en inspannen. Deze behelst tegenkracht, concentratie, balans, beheersing van de ademhaling, massa en snelheid.
